Bu sabah yatakta gözlerimi açana kadar çok mutluydum, fakat bu mutluluk kendini daha sonra bir ikileme bıraktı. Acaba çok güzel bir rüya gördüğüm için sevinmeli miyim, yoksa bu rüyadaki olayların gerçek olmadığına üzülmeli miyim…

Bazen öyle rüyalar görüyorumki uyandığımda ‘ohh, gerçek değilmiş’ dedirtiyor, örneğin bir problemle karşılaşıyorum, birçok çözüm yöntemi denememe rağmen bir türlü kurtulamıyorum. Ölecekmiş gibi nefesim kesiliyor, sıkıntı, sıkıntı… Sonra bir hışımla ‘uyanmalıyım, aç gözlerini’ diyorum sanki kendi kendime, ve bir anda büyük bir rahatlama…

Rüyalarımda ilginç simgeler görmüyorum, sürekli ya mantıklı ya da saçma sapan olaylar yaşıyorum, rüyalarında beni gören arkadaşlarım da genelde beni ağlarken gördüklerini söylüyorlar, hernedense…

Araştırmalara göre rüyalar 90 saniyeden uzun olmuyormuş, fakat bu kadar kısa süre içerisinde, dakikalarca anlatabileceğim rüyalar görebiliyor olmam bana herzaman ilginç gelmiştir.

Ayrıca okuduğum kadarıyla, herkes rüya görüyormuş, fakat problem gördüklerini hatırlayamamalarıymış, gerçekten de rüyalarını hatırlayamayan insanlara çok üzülüyorum…