2008 takvimindeki karelerin, fotoğrafta estetik arayanlar için doyurucu olduğuna inanıyorum. Ancak fotoğraflarda erotizm arayanlar beklediklerini bulamamış olsa gerek.

Kadraj, ışık, makyaj, kostüm ve model olarak çok beğendiğim iki fotoğraf var, bunlardan bir tanesi 1987 doğumlu Brezilyalı Caroline Trentini‘nin fotoğraflandığı şu kare;

Bir diğer beğendiğim fotoğraf ise, 1985 doğumlu Rus model Sasha Pivovarova‘nın bu fotoğrafı;

Bu modellerin başka fotoğraflarına da baktım ve çok güzel olmadıklarına kanaat getirdim, ancak Pirelli çekimlerinde makyaj ve ışık sayesinde (ve büyük ihtimalle manipülasyonla) harikulade olmuşlar…

Bugüne kadar hazırlanan tüm Pirelli takvimlerini pirellical.com adresinden görüntüleyebilirsiniz…

Oğuz Haksever

‘Ve İnsan‘ programının içerisinde “O an” isimli bir bölüm var.

Dünyanın dört bir yanındaki haber fotoğrafçılarının çektiği ve ajanslarla dünyanın her yerine dağılan, hayatın içinden fotoğraflar yayımlanıyor…

Çiçek, böcek, manzara ya da stüdyoda yapılan çekimlerden çok; insanları, yaşayış biçimlerini aktaran ve en önemlisi ‘konuşan’ fotoğraflardan hoşlanıyorum.

‘O’ anı yakalamak çok zordur, emek ister, gayret ister ve bazen cesaret ister…

“Ve İnsan” programında ‘O’ An olarak yayımlanan fotoğraflar kitap haline getirilmiş, buradan inceleyebilir, benim gibi siz de satın alabilirsiniz.

Eğer haber fotoğrafçılığına ilginiz varsa, eğer dünyanın farklı yerlerinden insan yaşayışları hakkında küçükte olsa bilgi edinmek istiyorsanız, konuşan fotoğraflardan oluşan bu kitabı mutlaka edinmelisiniz.

Kitapda yaklaşık 90 fotoğrafçının çektiği, 128 tane fotoğraf bulunuyor ve her bir fotoğrafın yanında Oğuz Haksever‘in üç beş satırlık ‘o’ anı anlattığı yazı bulunuyor…

İnternet üzerinden sipariş verdim ve 7 iş günü sonrasında bugün elime ulaştı, tek problem satın alma işleminden sonra gönderdikleri saçma sapan e-posta mesajıydı…

Kitabın ön sözünden alıntı;

… ‘O’ anları bir büyüsünün bulunduğuna, fotoğrafın duygu zerrelerini yakalayan bir sanat olduğuna inanmanın eşiğinde dolaşmaktayım. Fotoğraf makineniz varsa bir deneyin isterseniz. Duygunun ağır bastığı veya kendinizi hislerinize bıraktığınız anlarda içtenlikle deklanşöre bastığınızda çizgilerin, şekillerin, renklerin, ama özellikle de ışığın size nasıl iltimas geçtiğini muhtemelen göreceksiniz.

Oğuz Haksever

En güncel örneği, yeni Genelkurmay Başkanı Orgeneral Yaşar Büyükanıt hakkındaki suçlamaların duyurulmasıydı, bunun için hiç bir gazete ya da televizyonu kullanamayacakları için tek seçenekleri İnternet idi. Websiteleri, gönderilen milyonlarca e-posta ve gazetelerden okuduğum kadarıyla gönderilen SMS’ler teknolojinin hangi amaçlara da hizmet ettiğinin bir kanıtı.

Benzer şekilde İsrail‘in Lübnan saldırıları da İnternette hem fotoğraf, hem de video olarak apaçık ortada… Basının ve İnternetin gücü İsrail-Lübnan saldırılarında da ‘farklı’ amaçlara hizmet ediyor…

Geçtiğimiz Pazar günü İsrail’in Kana‘da bir çok sivili öldürdüğünü eğer kör ve sağır değilseniz biliyorsunuzdur. Bu saldırılar sonucu ölenler/yaralananlar Hizbullah tarafından propaganda aracı olarak mı kullanılıyor? Tepkileri İsrail üzerine çekmek için Hizbullah kendi kendi mi vuruyor yoksa? Hizbullah terörist mi? İsrail katil mi? Bu bir savaş mı?

Kana’ya yapılan saldırıların ardından “EU Referendum” isimli blogda “Who is this man?” (1) başlıklı bir yazı yazılmış. Eğer siteye girip bakarsanız kurtarma operasyonları sırasında çekilen bir çok fotoğraf göreceksiniz. Fakat 2 kişi, bir çok kare de bulunuyor. Ve yazıyı yazanlar soruyor, Kim Bu Yeşil Kasklı Adam ?

Arama/Kurtarma görevlisiymiş gibi gözüken adam, bütün enkazlardan çıkartılan yaralıları hemen kucağına alıp objektiflere poz veriyor. İşin ilginci bütün ajanslar bu adamın fotoğraflarını yayımlıyor ve aynı adamın 1996‘da çekilmiş fotoğrafları da bulunuyor.
Gelen yoğun ilgi üzerine aynı konu hakkında dün “The “Green Helmet” mystery continues” (2) başlıklı bir yazı daha yazıldı. Bu yazıda da bir video görüntüsünden alıntılar var, görüldüğü üzere Yeşil Kasklı Adam yine sahnede ve çocuğu diğerlerinin elinden alıyor…

Konuyla ilgili aynı sitede yazılmış olan diğer yazılar;

We need to know the truth (3)
Game, set and match (4)
Stretcher ally (5)

Site doğal olarak orada bulunan basını İsrail karşıtı ve Hizbullah yanlısı olarak lanse ediyor.

Bunlar bir tesadüf mü, yoksa bu adamlar iddia edildiği gibi Hizbullah milisleri mi?
Öyle olsalar bile, eğer 1 tane sivil öldürüldüyse, bu neyi değiştirir ki?

Kibirli İngilizlerin hazırladığı, yazdığı bok püsür şeyler…

Öncelikle şu aşağıdaki fotoğrafı göstereyim, başka yerde yok bu fotoğraf :)

Fotoğrafta kırmız ile daire içerisine alınmış yer Beşparmak Dağları oluyor ve Kıbrıs Türk Cumhuriyeti sınırları içerisinde bulunuyor…

Öndekiler ise rumcuklar, özetle bayrak diğer taraftan da net olarak gözüküyor…

Bayrağın ve “Ne Mutlu Türküm Diyene” yazısının Google Earth’den görünümü ise aşağıda;

Gidip görmek isteyenler için koordinatları: Latitude: 35°16’58.86″N Longitude: 33°22’23.58″E

Arşivde bir de 1996 senesinde, Türk Bayrağı’nı gönderden indirmeye yeltenen ve vurularak öldürülen rumcuk’un videosuda var.

Bu videoyu da Google Video‘ya dün akşam gönderdim ve kontrolden geçti, artık yayımlanıyor.
Videoyu buraya tıklayarak izleyebilirsiniz…

Günün, haftanın, ayın önemine göre ya da mevsimin durumuna göre arşivimden kendi çektiğim fotoğrafları koymaya karar verdim.

Baktım Istanbulda lapa lapa kar yağıyor, ben de karlı bir fotoğrafı koymakla işe başladım.

Bu fotoğrafı Sarıkamış‘da Cıbıltepe‘den aşağıya inerken, pist dışında, ormanın içinde çektim.

Çekerken websitemin tepesinde kullanacağım hiç aklıma gelmedi, gelseydi ona göre ince uzun şekilde daha şık çıkacak şekilde çekerdim…

Eylemlerim devam edecek…

Müzenin 4. ve 5. katlarında Cartier-Bresson’un fotoğrafları sergileniyor.

1908-2004 yılları arasında yaşamış ve 1931 yılında (23 yaşında) fotoğraf çekmeye başlamış. Her fotoğraflarında zor yakalanacak bir çok anı ölümsüzleştirmiş ve bir mesaj vermeye çalışmış.

1965 senesinde Istanbulda da bulunmuş ve Istanbulda çektiği fotoğraflardan 2 tanesi sergide sergileniyor. Yukarıdaki fotoğrafta bunlardan biri.

Sergi salonunun duvarlarında Bresson’un fotoğrafçılık hakkında söylediği bir çok söz de yazılmış.
Bunlardan benim de beğendiğim ve fikir olarak katıldığım sözlerinden bir kaçı;

Biz fotoğrafçıların işi, durmaksızın yok olan nesnelerdir ve bir kez yok oldular mı, onları geri getirecek hiçbir yöntem yoktur yeryüzünde. Bir belleği banyo edip, kağıda basamayız. Yazarın düşünecek zamanı vardır. Bir şeyi kabul edip vazgeçebilir, sonra yeniden kabul edebilir ve düşüncelerini kağıda dökmeden önce birçok anlamlı öğeyi birbirine bağlayabilir. Öte yandan beynin ‘unuttuğu’, ama düşüncelerin bilinçaltı tarafından düzene sokulduğu bir dönem de vardır. Ama fotoğrafçılar için, giden, sonsuza dek gitmiştir. Newyork, 1952

Benim için fotoğraf, saniye parçası kadar bir süre içinde, bir olayın anlamıyla, o olaya kendine özgü dışa vurumunu veren belirli bir biçimler düzeninin, aynı anda fark edilmesi demektir. Newyork, 1952

Fotoğraf çekmek, kafayı, gözü ve yüreği aynı nişan çizgisine yerleştirmek demektir. Paris, 1996

Benim için fotoğraf çekmek, bir anlama yoludur ve öbür görsel dışavurum biçimlerinden ayrı tutulamaz. Kendi özgünlüğünü kanıtlama ya da vurgulamanın bir biçimi değil, bir çığlık atma biçimidir, bir özgürleşme biçimidir. Bir yaşama biçimidir. Paris, 1996

1985′de H.C.B hakkında söylemiş bir söz;

Ölçüsüzlük bir an için insanı büyüleyebilir, ama zamanla katlanılmaz hale gelir. Yalnızca ölçülü şeyler, sırrını hiç bir zaman ele vermez.

Sergide fotoğraflar tarih sırasına göre dizili değil, öyle olunca tarihsel olayların ve fotoğrafçının gelişimi hakkında bir fikir elde edilemiyor. Tarih sırasında olmadan hangi unsura göre fotoğrafların dizildiğini anlayamadım.

Ayrıca ışıklandırmanın kötülüğünden, camlı çerçeveler hafif bir parlama yapıyordu ve fotoğrafların izlenmesini güçleştiriyordu…

Genel olarak, hem müze hem de sergilenen fotoğrafların güzelliği görülmeye değer.
Henri Cartier-Bresson’un çalışmaları 9 Nisan 2006 tarihine kadar müzede sergilenecekmiş…

Dipnot: Müzeye giriş ücretsiz, bi süre daha böyle devam eder herhalde…

İlk defa bir DSLR kullanmanın verdiği acemeliği biraz atlattıktan sonra, alıştım sanırım. Şimdi tek problem stüdyoda hangi ayarlarla (diyafram, zoom vs.) başarılı sonuçlar elde edebileceğimizi görmekte.

Dışarı çıkıp, güzel çekimler yaparsam galeriye yüklerim ileride…

D70s’in yanına, stüdyo çekimlerinde de kullanılmak üzere AF Zoom-Nikkor 24-85mm f/2.8-4D IF zoomda var.

Loto çıksa ben de kendime bi Canon alıcam, umarım, yanında da 300mm tele-zoom ile…

Hikaye kitabı gibi, kullanım klavuzlarını okumak lazım, kafadan olaya giriştim ama aletin başına bi’ iş gelmesin :)

Gitmeden önce dediğim gibi, bir kaç fotoğraf çektim ve bunları galerime yükledim.

Üzerinde pek uğraşılmaya gerek olmayan, Photoshop ile ufak tefek oynalamalar yapmaya gerek duymadığım fotoğraflarımı yükledim, geri kalanları ise vakit bulduğum bir zaman diliminde düzenleyip koyarım herhalde…

Yalnız, macro zoom, tele zoom ve geniş açı objektiflere çok ihtiyaç duyuyorum. Sayısal Loto‘dan da bir şeyler çıkmıyor, pffft… He bi de en önemlisi DSLR bi makina lazım, mümkünse Canon…

Noel Baba‘yı mı beklesem, ne yapsam, alt tarafı 132 gün kaldı yıl başına…

DeviantART, 2000 senesinde kurulmuş ve bir çok ‘sanatsal‘ faaliyete ve projeye ev sahipliği yapan, Dünya’daki bir çok yetenekli insanı bir araya getiren bir topluluk.

Bu aralar bi problem yaşıyorlar, üst kademelerde, yönetim kadrosunda, hatta isim babasıyla…

Onlarca yeni/eski yönetici var, bir çoğu bu konu üzerine uzuuun uzuuun yazılar yazmışlar, 2 takım halinde, herkes sürekli birbirini suçluyor gibi…

E şimdi konunun içinde pek olmadığım için, detaylı detaylı bütün yazılanları okumak lazım, ama nerdeeee…
Merakta etmiyorum değil, bi vakit bulsam okuyacağım hepsini…

Adamlar 5. yaşlarını kutluyorlar, ama bi şekilde aralarında bir anlaşmazlık oluşmuş durumda, ve bu durumun kullanıcıların arasında çözüme kavuşturulmaya çalışıyor olması siteye zarar veriyor.

Bir çok deviantart seveni olduğu gibi, sevmeyenleri de mevcut…

Bir ‘deviant‘ olarak, ‘devart‘larımı deviantart.com‘da yayımlamaktan memnunum…

Güzel olur dimi?

Gider bi güzel Canon fotoğraf makinaları alırım. Sonra balıkgözü ve geniş açı objektifler alırım.
Ayrıca madem bu kadar param var, makro objektif ve tele zum da alırım mis gibi. (300mm tercih edilir)

İşime yarayacak filtreleride aldım mı tamamdır…

Eee, okadar fotoğraf çekicem, sürüyle flash card taşımaktansa, bi tane de laptop ayarlarım artık.

Sonra da ver elini Anadolu…
Git gidebildiğin, gez gezebildiğin kadar…

Yazdı, kıştı, bahardı, dağ tepe dolaş… Çek sürüyle fotoğraf…

Zaten bu kadar şeyden sonra para falan kalmaz, sonra mutlu mesut hayatıma devam…

Ohh be, ne derler, hayali bile güzel…

Çıkmaz demeyin, şansınızı deneyin, Miliiiii Piyangoooo….