Fotoğraf

Bugün Beyoğlu Tepebaşı’nda ki Pera Müzesi‘nde, Henri Cartier-Bresson‘un fotoğraf sergisini görmeye gittim.

Müzenin 4. ve 5. katlarında Cartier-Bresson’un fotoğrafları sergileniyor.

1908-2004 yılları arasında yaşamış ve 1931 yılında (23 yaşında) fotoğraf çekmeye başlamış. Her fotoğraflarında zor yakalanacak bir çok anı ölümsüzleştirmiş ve bir mesaj vermeye çalışmış.

1965 senesinde Istanbulda da bulunmuş ve Istanbulda çektiği fotoğraflardan 2 tanesi sergide sergileniyor. Yukarıdaki fotoğrafta bunlardan biri.

Sergi salonunun duvarlarında Bresson’un fotoğrafçılık hakkında söylediği bir çok söz de yazılmış.
Bunlardan benim de beğendiğim ve fikir olarak katıldığım sözlerinden bir kaçı;

Biz fotoğrafçıların işi, durmaksızın yok olan nesnelerdir ve bir kez yok oldular mı, onları geri getirecek hiçbir yöntem yoktur yeryüzünde. Bir belleği banyo edip, kağıda basamayız. Yazarın düşünecek zamanı vardır. Bir şeyi kabul edip vazgeçebilir, sonra yeniden kabul edebilir ve düşüncelerini kağıda dökmeden önce birçok anlamlı öğeyi birbirine bağlayabilir. Öte yandan beynin ‘unuttuğu’, ama düşüncelerin bilinçaltı tarafından düzene sokulduğu bir dönem de vardır. Ama fotoğrafçılar için, giden, sonsuza dek gitmiştir. Newyork, 1952

Benim için fotoğraf, saniye parçası kadar bir süre içinde, bir olayın anlamıyla, o olaya kendine özgü dışa vurumunu veren belirli bir biçimler düzeninin, aynı anda fark edilmesi demektir. Newyork, 1952

Fotoğraf çekmek, kafayı, gözü ve yüreği aynı nişan çizgisine yerleştirmek demektir. Paris, 1996

Benim için fotoğraf çekmek, bir anlama yoludur ve öbür görsel dışavurum biçimlerinden ayrı tutulamaz. Kendi özgünlüğünü kanıtlama ya da vurgulamanın bir biçimi değil, bir çığlık atma biçimidir, bir özgürleşme biçimidir. Bir yaşama biçimidir. Paris, 1996

1985′de H.C.B hakkında söylemiş bir söz;

Ölçüsüzlük bir an için insanı büyüleyebilir, ama zamanla katlanılmaz hale gelir. Yalnızca ölçülü şeyler, sırrını hiç bir zaman ele vermez.

Sergide fotoğraflar tarih sırasına göre dizili değil, öyle olunca tarihsel olayların ve fotoğrafçının gelişimi hakkında bir fikir elde edilemiyor. Tarih sırasında olmadan hangi unsura göre fotoğrafların dizildiğini anlayamadım.

Ayrıca ışıklandırmanın kötülüğünden, camlı çerçeveler hafif bir parlama yapıyordu ve fotoğrafların izlenmesini güçleştiriyordu…

Genel olarak, hem müze hem de sergilenen fotoğrafların güzelliği görülmeye değer.
Henri Cartier-Bresson’un çalışmaları 9 Nisan 2006 tarihine kadar müzede sergilenecekmiş…

Dipnot: Müzeye giriş ücretsiz, bi süre daha böyle devam eder herhalde…

Şans yokki bende, şöyle bi güzel Sayısal Loto, Milli Piyango falan vursa, 1 trilyon bi ikramiye alsam…

Güzel olur dimi?

Gider bi güzel Canon fotoğraf makinaları alırım. Sonra balıkgözü ve geniş açı objektifler alırım.
Ayrıca madem bu kadar param var, makro objektif ve tele zum da alırım mis gibi. (300mm tercih edilir)

İşime yarayacak filtreleride aldım mı tamamdır…

Eee, okadar fotoğraf çekicem, sürüyle flash card taşımaktansa, bi tane de laptop ayarlarım artık.

Sonra da ver elini Anadolu…
Git gidebildiğin, gez gezebildiğin kadar…

Yazdı, kıştı, bahardı, dağ tepe dolaş… Çek sürüyle fotoğraf…

Zaten bu kadar şeyden sonra para falan kalmaz, sonra mutlu mesut hayatıma devam…

Ohh be, ne derler, hayali bile güzel…

Çıkmaz demeyin, şansınızı deneyin, Miliiiii Piyangoooo….