Dar yolda aşırı hız yapmanın sonucu olarak çarpmanın etkisiyle büyük bir acı yaşadım, “birazdan geçer” umuduyla beklememe rağmen acıda bir değişme olmadı.

Şişme, morarma ve acıyı dindirmek için buz tedavisi uygulamama rağmen, şişmesine ve acısının geçmesine engel olamayınca gece yarısı Gülhane Askeri Tıp Akademisi (GATA)’nın yolunu tuttum.

Çekilen röntgen sonucunda parmağımı kırdığım anlaşıldı… Ayağımın üzerine basmakta zorlandığım için tekerlekli sandalye deneyimi de edinmiş oldum.

Kırık beşinci parmağımı, dördüncü parmağıma sabitleyen bir sargı yaparak eve gönderdiler, cuma günü tekrar hastaneye gideceğim ve kırığın kayıp kaymadığına bakacaklar.

Eğer kayma varsa alçı yapılacak, belki de küçük bir operasyon geçireceğim. Herhangi bir problem yoksa da basit bir sargı ile 15 günde iyileşirmiş. Eğer alçı olursa da yaklaşık bir ay alçıda kalacakmış…

23-30 Ağustos tarihleri arasında Kapadokya’da gerçekleşecek LEF 2008 için bu akşam yola çıkıp, yarın sabah Nevşehir‘de olacağız. Bir gün önceden gidip toplantı salonundaki sistemi ve gerekli cihazları test edip, eksikleri belirleyip, pazar günkü açılış toplantısına hazır etmeliyim.

Eh tabii teknik ekibin işi açılış toplantısıyla bitmiyor, sonraki toplantılar için laptop, ses, projeksiyon sistemlerinin kurulması, diğer komitedekilerin teknik ihtiyaçlarına koşuşturma vs. gibi bol bol yapacak şeyim olacak.

Bu forumun katılımcı sayısı yaklaşık 150 kişi, geçen yıl organizasyonunu yaptığımız ve benim yine teknik komitede çalıştığım 24. Ulusal Leo Forumu‘nda ise yaklaşık 620 kişiyi ağırlamıştık. Buradaki tek fark, Ulusal Forum’un sadece 3 gün sürmüş olması, Avrupa Forumu ise 7 gün sürecek.

Ulusal Leo Forum’daki deneyimimden sonra Avrupa Leo Forum’unun daha rahat geçeceğini düşünüyorum, umarım kazasız belasız bir şekilde üstesinden geliriz…

LEF programı ve detaylarını merak edenler lef2008.com‘dan bakabilirler.

Bu üç yıl süresinde yazdıklarımdan dolayı teşekkür eden de oldu, küfür eden de.

Gelen e-postalardan bir örnek;

Ozan Bey merhaba,

Biraz önce internette Tayfun Talipoğlu ile ilgili arama yaparken sizin blogunuza rastladım. Yaptığımız şeylerin taktir edilmesi çok güzel. Ve ismimi çok değer verdiğim ve sevdiğim arkadaşlarımın arasında saymanız beni gerçekten mutlu etti.

Oyuncu Ozan Güven misiniz bilmiyorum ama olsanız da olmasanız da size ulaşıp bir “merhaba” demek istedim.

Sevgiyle ve dostlukla kalın.

Tayfun Talipoğlu
Ocak 2008

1. Yürüyen merdivenlerin sadece sağ tarafında durulması gerekiyor, böylelikle bazı enerjikler ve acelesi olanlar sol taraftan merdivenleri inebilir ya da çıkabilirler. Arkanızda kuyruk olanlardan birinin size döver gibi, “Lütfen ilerler misiniz?!” demesinden büyük bir haz alıyorsanız sol tarafta durmaya devam edebilirsiniz.
2. Metro istasyonda durduğu zaman, vagona girmek için hemen kapılara yönelmeyin, izin verin öncelikle içerdekiler çıksınlar. Aklınızı çalıştırın; içerdekiler çıkmadan, siz nereye girebilirsiniz ki? Bırakın çıksınlar, yol açın onlara…



3. Vagonların içinde bütün kapılarda “Lütfen kapı önlerinde durmayın, ortalara doğru ilerleyin” şeklinde bir uyarı yazısı vardır. Tabii, anlayana… Kapının sağında ve solunda durarak, hem girenlere hem de çıkanlara engel oluyorsunuz. Kapıdan aynı anda 2 ve hatta 3 kişi çıkabilecekken, kapı önünde duranlardan dolayı ancak 1 kişi dışarı çıkabiliyor. Eğer kapı önlerinde durup, geçişleri tıkayacaksanız, sizin yüzünüzden istediği istasyonda inemeyen birinin hışmından kendinizi korumanız gerekiyor.
4. Vagona girdikten sonra, pat diye orta yerde durmayın, sağa sola boşluklara doğru ilerleyin. Evet, siz metroya binmiş ve kendinizi kurtarmış olabilirsiniz ancak arkanızdakiler sizin yüzünüzden giremediler. Koridorlara doğru ilerleyebilirsiniz, kimse sizi yemez, korkmayın.

Evet, sivil polisler metroda yolculuk ediyor, ama her vagona bir sivil polis düşüyor mu acaba?

Dün farkettim ki metroda her vagonun tavanına 4 adet güvenlik kamerası yerleştirilmiş.

Artık metroda kendimizi daha güvende mi hissetmeliyiz? Hiç sanmıyorum…

Ozan Bey merhaba,

Nasılsınız?

Radikal Cumartesi olarak bir tatil konusu hazırlıyoruz bu hafta için. Eğer sizin için bir mani yoksa yanıtlamanızı istediğim üç sorum var. Bir de, bir tatilinizde oğlunuz Ali’yle çekilmiş bir fotoğrafınızı bize gönderirseniz harika olur. Görseller konumuzun önemli bir parçası o nedenle çok rica; hatta ısrar edeceğim size bu konuda

İşte sorularım:

1. Tatile gittiniz mi (nereye gittiniz?), gidecek misiniz (nereye gitmeyi planlıyorsunuz?)
2. Bugüne kadar geçirdiğiniz en güzel tatil hangisiydi, anlatır mısınız?
3. Aklınızdaki ideal tatil nasıl bir şey, nerede ve nasıl? Anlatır mısınız?

Baskımız çok erken, Çarşamba öğlen saatlerinde yanıtlarınızı almam mümkün olur mu? Çok teşekkürler şimdiden!

Sevgiler,

Melike Karakartal

Melike Hanım’a geri dönerek beni oyuncu Ozan Güven ile karıştırdığını söyledim, zaten bu ilk değil, son da olmayacak.

Geçen sene de, Hürriyet Gazetesi‘nden Sibel Arna sitemle ilgilenmiş ve e-posta göndermişti…

Keşke “Burası Hakkında” kısmını daha dikkatli okusalar, öyle değil mi?

İlk staja başladığımızda bilgi güvenliği, kılık-kıyafet ve genel düzenle ilgili kuralların yazılı olduğu bir sözleşme imzaladık, sadece okumakla yetinmeyip, bu kuralları sözlü olarakta tek tek, detay detay dinledik.

Kuralları sadece bir kez dinlemekle olmaz, üniversite öğrencisiyiz ama kaskafalı olduğumuzdan staja başladıktan sonra da üç farklı kişiden aynı kuralları tekrar dinlemek zorunda kaldım.

Artık kurallarla beynim yıkandığına göre, stajıma başlayabilirim…

Staja başladıktan sonra da farklılıklar göze çarpıyor, örneğin;

• Her sabah, yan odalardaki komşu çalışma arkadaşlarınız elinizi sıkarak günaydın diyebilir. Gün içerisinde defalarca el sıkışmaya hazırlıklı olmalısınız.
• Odanın kapısı bir anda açılabilir ve içeriye en az beş kişilik bir temizlik ekibi girebilir, bazısı çöpleri boşaltır, bazısı toz alır, bazısı da yerleri süpürür. “Vurucu Tim” gibi düzenli, hızlı ve titiz çalışan bu ekip odanın diğer kapısından çıkarak mekanı boşaltır. Eğer boş anınıza denk gelirse, odaya girişlerinden korkabilirsiniz.
• Temizlik zamanı gibi, bir de sulama zamanı vardır, odaya en az iki kişi girebilir ve odada gördükleri her yeşil şeye su verebilirler.
• Size verilen kimlik kartınızı asla boynunuzdan çıkartmamanız gerekiyor, herkes kartını çıkartmış bir stajyer arıyor ki azarlasın, kovdursun…
• Mesai 07.30′da başlar, 17.15′de biter bu durumda benim gibi her sabah 05.30‘da kalkmanız gerekebilir.
• Ayrıca Lunapark‘da çarpışan arabaları kullanıyormuş gibi Forklift kullananlardan uzak durmalı, forkliftlere dikkat etmeli, etrafta dalgın gezmemelisiniz, aksi taktirde forklift tarafından havalara kaldırılabilirsiniz…

Ben Otobüs’üm – I’m the Bus

2005 Ağustos’dan bu yana, heykelin çevresine yeni bir çeşme yapılıyor, bunun haricinde hiç bir değişiklik yok.

İki sene önce heykelin yeni yapılmış olmasından olsa gerek, internette heykel ile alakalı hiç bir bilgi edinememiştim. Şimdiler de ise (iki sene önce çektiğim fotoğrafları izinsiz olarak kullanarak) bazı sitelerde heykel ile ilgili bilgiler bulunuyor;

Balıkesir’in Ayvalık İlçesi’nde, büyük bir kaya üzerinde bulunan Atatürk Heykeli ilgi çekiyor.

30 yıllık eğitimci olan ve görevine halen Almanya’da devam eden Samsunlu Sühan Şen adlı vatandaş, çam fıstığı ve taşçılığıyla ünlü Bergama’nın Aşağı Cuma Köyü’nün Belen mevkiinde büyük bir kaya gördü.

Bu kayanın üzerine Atatürk‘ün bir heykelini yaptırmaya karar veren Sühan Şen, bu fikrini arkadaşı İsmet Kapar’a iletti. İsmet Kapar’ın da yardımlarıyla kayanın bulunduğu yerin Bağyüzü Köyü’nden Yücel Koral’a ait olduğu belirlendi. Yücel Koral, buraya bir Atatürk Heykeli yapılmak istendiğini öğrenince kayanın bulunduğu yeri hibe etti.

Ayvalık Kaymakamlığı’ndan alınan iznin ardından, ünlü heykeltraşlardan Prof. Dr. Tankut Öktem, heykeli yaptı. Heykelin 40 milyar liraya mal olduğu belirtildi.

Heykelin altında Sühan Şen‘in şu yazısı bulunuyor;

Şaşırma Ey Yolcu !
Dahiler
Her An Yalnızdırlar
Onları Ölümsüz Yapan
Düşünceleri ve Eserleridir

– Sühan

Atatürk’ün elinin altında bulunan kitaplar ise, sırasıyla;

“Milli Mücadele”, “Cumhuriyet”, “Devrimler”, “Bilim Sanat”, “Nutuk”

Kozak bölgesinde benzer kayalar fazlasıyla bulunuyor, sanki zamanında gökten kaya yağmış ve bu şekilde etrafa saçılmışlar izlenimi oluşuyor.

Yörede fıstık çamı ziraati, granit taşı işletmeciliği ve orman işçiliği gibi ekonomik faaliyetler esas geçim faaliyetlerini oluşturuyor

Kampanya sloganları ise “Nothing to hide” yani “Saklayacak/Gizleyecek Bir Şey Yok“.

Bu sloganları ile amaçları, cilt bakım ürünlerinde zararlı kimyasalların olmadığını ve bu durumda saklayacak bir şeylerinin olmadığını vurgulamak.

Buraya kadar her şey normal gözüküyor, ancak bu reklam filminde ve tanıtım websitesinde oynayanların hepsi çıplak, sloganlarında dedikleri gibi saklayacak bir şeyleri yok…

Flash animasyon ile hazırlanmış olan nothing-to-hide.co.uk adresinde çıplak bir bayan istediğiniz ürün hakkında size bilgi veriyor. Herkesin çıplak olarak etrafta dolaştığı reklam filmini de yine yukarıdaki adresten ya da buradan izleyebilirsiniz.

Cinsellik ve erotizim vurgulanmadan, sadece ürünleri hakkında bilgi veren ve kampanya sloganları ile uyumlu bir reklam filmi olmuş…

Yazılarımı takip eden, yorum yazan, hepsini okumasa bile sadece göz gezdiren herkese ilgilerinden dolayı teşekkür ederim…

Uzun süre yazı yazmayınca “ne oldu, neden yazmıyorsun?” diye soran arkadaşlarımın siteyi yakından takip ediyor olması beni mutlu ediyor.