Şuanda Mahsun Kırmızıgül, senaristliğini ve yönetmenliğini yaptığı Beyaz Melek isimli sinema filmini anlatıyor.

Konu döndü dolaştı korsan yayınlara ve telif haklarına geldi, ve Mahsun yeni çıkacak sinema filminde korsana karşı nasıl bir koruma uygulayacaklarını açıkladı.

Şöyle bir şey düşünmüşler, her sinema salonuna gönderilen kopyada, filmin belli sahnelerinde çeşitli şifreler gizlenecekmiş, böylece film korsana düştüğünde hangi sinema salonundan kopyalandığı belirlenecek ve yasal işlemler başlayacakmış…

Birincisi, madem böyle bir sistem geliştirdiniz kendi kafanızda, gizli tutsaydınız ve sonuca bir şekilde varsaydınız.

İkincisi, film dikkatli olarak izlenip, şifreler bulunup, oralara yamalar rahatlıkla yapılabilir. Herhalde şifreleri ekranın bir köşesinde siyah arkaplan üzerine, beyaz yazılacak şekilde belirgin olarak koymayı düşünmüyorlardır.

Ben olsam, beyaz rengin bol bulunduğu bir sahnede, beyaz ama etrafı beyaza yakın gri bir tonla çerçevelenmiş ve küçük yazı fontuyla şifreleri gizlemeye çalışırım.

Ancak, Mahsun’un korsan kopyada izleyip görebileceği bir şifreyi, korsan kopyayı hazırlayan da görebileceğine göre, mutlaka üzerleri yamalanır.

Yakın bir zamanda bir korsanı önlemek için yapılan başarısız bir çalışmayı hep beraber gördük; “Mavi Mürekkep”

Ayşe Kulin‘in Veda isimli romanı, fotokopide kopyalanamaması için mavi mürekkep ile basıldı, ancak 20 günlük bir süre içerisinde kitap korsan piyasasına düştü. Belki sistemi çözdüler, belki de oturup kitabın dizgisini baştan yaptılar, sonuç olarak korsana engel olamadılar.

Aysun Kayacı, fikri biliyor, Mahsun’a da güzel söyledi ancak devamını getiremedi, fikri savunamadı… Korsanla mücadele etmek için harcayacakları masrafı, fiyatı düşürmek için kullanabilirler. Ayrıca bu işe dur demeleri şimdilik güç, o yüzden müzik ile uğraşanlar konserlerden para kazanmaya çalışmalılar…

Bir zamanlar Nehir Erdoğan‘ı beğeniyordum, ancak yeni favorim Özge Özberk…

Özge‘nin, “Çemberimde Gül Oya“, “G.O.R.A” ve “Babam ve Oğlum“daki başarılı oyunculuğunun yanı sıra çok da hoş gözleri var. :)

Şimdilerde ise Star’da ‘Geniş Zamanlar‘ isimli dizide oynuyor, fakat dizinin konusu ne ‘farklı‘ ne de ‘yenilikçi‘…

Ayrıca Bizimkiler dizisinde de Zeynep isimli karakteri oynamış, gerçi hatırlayamadım Zeynep kimdi diye…

Ancak kısa bir araştırma sonunda Şükrü ve Nazan‘ın oğlu Ali‘nin kız arkadaşı rolünü oynadığını buldum, ki hatırlıyorum hoş bir kızdı, bu durumda hayranlığımın baya eskilere dayandığını çözümledim :)

Bizimkiler’deki rolünü araştırmam sırasında burnunun estetik olduğunu öğrenmem biraz içimi acıttı ama olsun, küçük bir değişiklikten bir şey olmaz ;)

Belgesel Sinemacılar Birliği (BSB)’nin bu yıl dokuzuncusunu düzenlediği “Uluslararası 1001 Belgesel Film Festivali“nin son gününde (İstanbul Atatürk Kültür Merkezinde) Arto Halonen’in bu üç belgesel filmi gösterildi.

Yönetmen bu üç filminde de farklı bir karakterin yaşamını aktarıyor…

‘Efsane‘ (The Legend) isimli filmde kahramanımız Jorge Jorge, yaşlı bir Kübalı ve filmde gençliğinde yaptıklarını anlatarak “kim” olduğunu açıklamaya çalışıyor. Ancak anlattıklarının hangileri gerçek hangilerinin efsane olduğunu anlayamıyorsunuz…

‘Varil Adam‘ (The Tank Man) isimli filminde ise yoksul bir adamın büyük variller ile sergilediği şovunu izliyoruz. Sokaklarda ve meydanlarda varilleri çevirerek yaptığı şovdan kazandıklarıyla geçimini ve annesinin bakımını sağlıyor…

Ve son olarak da ‘Pavlov’un Köpekleri‘ (Pavlov’s Dogs / Pavlovin koirat) isimli filminde Moskova‘da şov dünyasında çalışan Sergei Lisovsky‘in yaşadıklarını izliyoruz.

Sergei Lisovsky, zengin insanlara çeşitli ‘oyunlar‘ hazırlıyor, çünkü zenginler herşeyi kolay elde edebildikleri için hayatları bir süre sonra sıkıcı hale geliyor. Hamamböceği ve domuz yarışları düzenliyor… Zenginlerin halkın arasına karışıp, dilenci gibi dilenmelerini sağlıyor, böylelikle o insanlar bu dilencilik oyununu oynayıp, gerçek hayatlarına döndüklerinde “iyi ki gerçekten o durumda değilim” şeklinde düşünüp, mutlu oluyorlar…

Pavlov’un Köpekleri filminde en çok beğendiğim bölüm Sergei Lisovsky’ın kendisine aktarılan bir cümleyi söylemesiydi;

“Bir kişiye paslı bir iğneyi satmak, bin kişiyi donmuş bir gölün üstünde yürütmekten çok daha zordur. Çünkü sürü psikolojisi denen bir şey var.”

Bu üç filmin hepside gerçek bir hikayeye dayanıyor, hepsi yaşanmış hikayeler ve gerçek karakterler…

Bu festivalin varlığını çok geç farketmeme yanıyorum, neyse bundan sonra BSB’nin sitesini daha sık ziyaret eder, nerede hangi filmin oynadığını takip ederim…

Şimdi sırada 13-19 Ekim arasında Filmekimi var…

Vatan Gazetesi‘nin perşembe günkü haberine göre bu kısa filmi çeken subaylara inceleme başlatılmış. Gerçi bir şey olacağını hiç sanmıyorum, sadece eğlence amaçlı hazırlanmış bir film :)

4,5 dakika süren bu filmi video.google.com‘dan izleyebilirsiniz…

Vatan Gazetesi’ndeki haberin başlığı;

Cem Yılmaz taklidi yapan subaya inceleme

Amasya’nın Merzifon İlçesi’ndeki 5′inci Ana Jet Üs Komutanlığı‘nda görevli bir grup subay, Cem Yılmaz’a özenip ‘eğlence olsun’ diye kamera karşısına geçti

Haberin devamı…

Umarım amatör ruhla çekilen bu tarz kısa filmlerin devamı da gelir…

Bu film her nekadar bir taklitten öteye gidemesede, bu da bir başarı ;)

Liseden üç arkadaşım tarafından bu kış İstanbul ve Ankara’da çekilen filmler tek kelimeyle ‘mükemmel’ :)

Serinin ilk filmi Mission Arteta‘nın konusunu şu şekilde anlatabilirim;

ABD ve Rusya arasında soğuk savaşın devam ettiği yıllarda, ABD Başkan’ı Rusların üstesinden gelmek için Türk doktor “Doktor Neyin Peşindeyim“den yardım ister.
Doktor Neyin Peşindeyim’in 48 saat içerisinde bir mutant yaratması gerekmektedir.

Fakat Rus Haber Alma Örgütü KGB, Doktor Neyin Peşindeyim’in Arteta isimli mutantından haberdar olur ve Rusya Başkanına haber verirler.

Rusya Başkanı ise Doktor Neyin Peşindeyim‘in üstesinden ancak gizli Türk ajanı Fenasi Kerim‘in geleceğini düşünmektedir. Ruslarda ajan Fenasi Kerim’i, ABD’nin gizli projesi Artetayı yok etmesi için tutarlar…

İkinci film “Revenge of Doctor“da ise hikayemiz devam etmektedir.

Doktor Neyin Peşindeyim yaşadığı büyük bozgundan sonra geceleri rahat uyuyamamaktadır. En sonunda hocası Profesör‘ü bulmak için Ankaraya gider.
Aynı zamanda da ajan Fenasi Kerim, Big Boss ile Anıtkabirdeki gizli üste görüşmek için Moskova’dan Ankaraya gelmektedir.

Doktor Neyin Peşindeyim hocası Profesör‘den yardım ister ve yeni bir mutant “Gel Buraya“yı yaratırlar. Ardından ‘Gel Buraya ‘isimli mutant Fenasi Kerim‘in peşine düşer…

Fimler özenle montajlanmış ve müzikler çok güzel seçilmiş :)

İkinci film Revenge of Doktor, Atakulede, Anıtkabirde, Kızılay Sokaklarında ve Büyük Elçilik Parklarında çekilmiş. Ayrıca İstanbul-Ankara arasında trende çekilen bölümler de çok hoş olmuş.

Doktor Neyin Peşindeyim – Mission Arteta filminin künyesi;

17 dakika sürüyor. Oyuncular; Emrah (Doktor Neyin Peşindeyim), Fatih (Fenasi Kerim), Ogan (Arteta)

Doktor Neyin Peşindeyim – Revenge of Doctor filminin künyesi;

24 dakika sürüyor. Oyuncular; Emrah (Doktor Neyin Peşindeyim), Fatih (Fenasi Kerim & Profesör), Ogan (Gel Buraya & Big Boss)

Arkadaşlarımı çıkardıkları mükemmel iş için tebrik ederim, şahsen lise yıllarından kalma takma isimleri filmde duymak beni çok eğlendirdi… ;)

En yakın zaman da yavaş yavaş bu filmleri bulup, izlemeyi düşünüyorum…
Çünkü benim izlediğim ve bu listede olan filmlerin hepsi çok başarılı işler.

Benim izlediklerim;

49) Run Lola Run (1998) (Lola rennt) (imdb)
48) Cube (1997) (imdb)
26) Lost in Translation (2003) (imdb)
17) City of God (2002) (Cidade de Deus) (imdb)
13) Memento (2000) (imdb)
2) Donnie Darko (2001) (imdb)

Orjinal ismi Yeopgijeogin geunyeo olan My Sassy Girl romantik bir komedi…

Bu film, oyuncular ve hikaye bakımından, Güney Kore filmlerinin son zamanlarda kazandıkları popülaritenin boş olmadığının bir göstergesi.

Filmin hikayesi gerçek bir ilişkiye dayanıyor, Ho-sik Kim yaşadıklarını Internette yayımlıyor, sonrasında bu küçük hikayeler roman haline getirilmiş. Ardından da 2001 yılında filmi çekilerek, gösterime girmiş.

Zıt karakterli kız ve çocuğun yaşadıklarını yüzümde gülümseme oluşarak izledim, eğer çok ‘duygusal’ iseniz bazı sahnelerde gözünüzden yaş gelmesi kaçınılmaz…

Filmdeki bir konuşmadan alıntı;

- Gökyüzü neden mavi biliyor musun?
- Çünkü güneş ışınlarının yansıması…
- Hayır! Benim için… Ben mavi istiyorum, mavi oluyor. Ateş neden sıcak biliyor musun? Hepsi benim için. Sıcak olmasını istiyorum, o yüzden sıcak. Kore’de niçin 4 mevsim de var biliyor musun?
- Senin için?
- Doğru!

IMDb‘de filmin detaylarına bakarken, bu filmin bir başka uyarlamasının 2006′da gösterime girecek olduğunu farkettim, ve üzüldüm… Tahmin edin, bu gerçek yaşam hikayesini, kim tekrar filme alıyor?

Amerikan Yapım Şirketleri…

Film kötü mü yönetilmiş, hikayede eksik yanlar mı var, üzerinden çok uzun yıllar mı geçmiş?!

Ne gerek var şimdi yeniden çekilmesine???
Cevap, para…

Adamlar baktılar ki hikaye çok güzel, Güney Kore‘de büyük gişe yapmış, festivallerde ödüller almış bir film, hemen kendilerine pay çıkartıyorlar.

Türkiye’de sinemalarda vizyona girmedi, ama Amerikan versiyonu muhakkak girecektir, ve bir çok insan ilk çekilen filmden habersiz olacak…

Aynı prodüksiyon şirketi Oldboy gibi daha başka uzak doğu filmlerini yeniden çekmeye hazırlanıyor…

Ki-duk Kim‘in yönettiği Samaria (Samaritan Girl – Fedakar Kız) ile Kore sinemasının tadını bir kez daha çıkardım…

Filmde ‘teen’ olarak nitelendirilen, lise öğrencisi Koreli iki kız arkadaşın yaşadıklarını izliyoruz. Kızlar, Avrupa turu yapabilmek için para biriktiriyorlar, ve bunun için Dünya’nın en eski mesleğini icra etme yolunu seçiyorlar.

Hani genelde filmlerin sonlarında beklenmedik olaylar olur ve film biter, Samaria’da ‘beklenmedik’ olaylar filmin içerisinde arka arkaya geliyor.

Filmin konusunu beyazperde.com‘dan okuyabilirsiniz, ben anlatmaya kalkarsam bütün etkilendiğim sahneleri anlatmam gerekecek, ozaman da izlemenin zevki kalmaz…

Ki-duk Kim, Bin jib (3-Iron – Boş Ev)’de olduğu gibi yine kaliteli bir iş çıkarmış. beyazperde.com‘daki habere göre Ki-duk Kim, 24 Eyül – 1 Ekim tarihleri arasında gerçekleşecek 42. Antalya Altın Portakal Film Festivali‘ne ‘Onur Konuğu’ olarak katılacakmış.

Samaria izlenmesi gereken ve hikayesinde ağır bir dramı barındıran bir film…

Filmden bir replik;

You sleep with a girl younger than your daughter. Dogs don’t even do that. Bastards like you make this world crazy!

Yönetmenliğini Lukas Moodysson‘un yaptığı Yüreğimde Bir Delik (Hål i mitt hjärta, Ett / A Hole in My Heart) isimli film yeni TCK gereğince ‘yasaklı film‘ kategorisine girdi…

Yasak haberini ilk önce gazeteden, daha sonra da beyazperde.com‘da okudum. Filmin konusundan, verdiği mesajlardan vs. hiç bahsedilmiyordu, böyle olunca beni bi merak sardı.

İlk önce beyazperde.com‘da filmin konusuna bakmayı denedim, ama o da ne? Filmin konusunu yazmamışlar…
Bende yapılan yorumları okumakla yetindim, ardından IMDb‘de filmin konusu ve izleyici yorumlarını okudum.

İnsanlar; ya çok beğenip, yere göre sığdıramıyordu, ya da hiç beğenmeyip, yerin dibine sokuyorlardı.

Bu durum daha da ilgimi çekti tabiiki…

Lukas Moodysson aynı zamanda 2002 yapımı Lilja 4-ever‘ın yönetmeni. Lilja 4-ever’ı izlerken çok etkilenmiştim, hikayeyi çok sade, ve başarılı bir şekilde anlatıyordu… İnsanı etkisi altına alan, kaliteli bir ‘dram‘

Yüreğimde Bir Delik bir çok ‘rahatsız‘ edici sahne barındırıyor, izlerken gözlerinizi kapatmanıza sebep olabilecek, iğrenebileceğiniz sahneler var… Diğer bir çok filmde olduğu gibi…

Bu film bir çok kişinin dediği gibi bir ‘pornografik’ film değil, bu film ‘porno’ gerçeğinin altında yatan, karanlıkta kalan yönlerini anlatıyor.

Evet, film bir çok kişinin izleyebileceği türden bir yapıt değil, fakat bu yasaklamayı hiç bir zaman haklı göstermez. Filmin belirli bir yaş (örneğin 21+) sınırı ile gösterime girmesi gerekirdi.

Lilja 4-ever, dünya çapında seks ticaretiyle mahvedilen milyonlarca çocuğa adanmış bir filmdi. Yüreğimde Bir Delik ise bir çok mesaj barındırıyor içinde. Örneğin filmde geçen ve protesto edilen kavramlar;

- Kitle iletişim araçlarında kadınların küçük düşürülmesi
- Kadınlara karşı şiddet
- Batı ülkelerindeki oburluk ve açgözlülük
- Batı ülkelerindeki gıda israfı
- Estetik operasyonlarla insanların kendi kendilerini çirkinleştirmeleri
- Silah kültürü
- Yardıma ihtiyacı olan insanlara karşı olan ilgisizlik
- Çocuk istismarı
(IMDb’de bir kullanıcının yorumundan tercüme ettim)

Gerçek hayattan kareler görmek istiyorsanız, izleyin derim…

Herneyse, Ercan Durmuş‘un yönettiği film daha çok bir festival filmi havasında, derin bir hikaye işliyor ve üç farklı kişinin yollarının nasıl kesiştiğini izliyoruz… Her nedense filmi izlerken David Lynch‘in bir filmini izliyormuşum gibi hissettim, fakat daha sonra neden böyle düşdüğümün sebebini bulamadım… Hikayede çok ağır bir dram söz konusu değil, filmin sonunda hüngür hüngür ağlamıyorsunuz ama sizi bazı şeyleri düşünmeye zorluyor.

Filmde bir diğer beğendiğim özellik ise çekim tekniğiydi, teleobjektifler kullanılarak farklı bir hava katılmış.

Filmin Künyesi;
Yapım : 2004 Türkiye, 98 dakika
Gösterim Tarihi : 13 Mayıs 2005
Bilgi: IMDb & beyazperde.com & 4×10.com